Een jaar na het uitbreken uit de gouden kooi: Was dit wel de juiste keuze?

Vorig jaar brak ik uit mijn gouden kooi van de ambtenarenjob. Ik beloofde jullie om rond deze periode terug te kijken op het eerste jaar fulltime zelfstandige. Wel, ik vat het even samen voor jullie:

Veranderingen

Tja, dat is toch wel het minste wat ik kan zeggen: Heel mijn leven is veranderd. Als je me een jaar geleden zou vertellen hoe mijn leven er een jaar later zou uitzien, dan had ik je voor gek verklaard.

1 ding is nog gebleven: Ellen is nog steeds mijn vrouw. En gelukkig want zonder haar zou ik niet kunnen leven in het tempo dat ik dat nu doe. Een cliché, maar toch een enorme rots voor me om op te bouwen. Ik zal ze nog eens een bloemetje cadeau moeten doen denk ik :-)

Ellen is ondertussen ook zelfstandige geworden. Ze ging opnieuw studeren en behaalde de nodige diploma’s om ook aan haar droom te werken. Ontdek hier wat die droom is.
Dromen zijn er om realiteit te worden. Zo besloten we vorige zomer om een nieuwe woonst te zoeken. 1 met een grote tuin, vrijheid, rust en een vakantiegevoel. We vonden deze al snel en zijn ondertussen verhuist. Sinds 1 december zijn we hier enorm hard aan het werken om de droom van Ellen helemaal af te werken: Een kleinschalig hondenpension. Met de paasvakantie gaan we open en we zitten al aardig volgeboekt.
We zijn niet alleen voor Ellen verhuist hoor. Ik kan me er ook uitleven met een kleine fotostudio en moestuin. Yep, ik heb wel wat groene vingers :-)

Het Kollektief (42 van 66).jpg


In november hebben we vlak bij onze voormalige woonst nog een auto-ongeluk gehad. Niemand gewond, gelukkig. Maar de auto was er toch aan voor de moeite. Dus moest ik op zoek naar een andere auto.

Toen we in december naar onze nieuwe woonst trokken, besloten we het IKEA-hoofdstuk in huis af te sluiten. We lieten de meeste meubels achter ons en gingen voor iets nieuw.

Als je dat optelt, blijft er niet veel van het oude dagelijkse leven over op materieel vlak. Dat geeft een enorme frisse wind in je leven (en op je bankrekening natuurlijk ook. Maar dat komt wel weer goed).


Groeien

Mijn beslissing om te vertrekken uit de gouden kooi had 1 belangrijk doel: Terug kunnen groeien, bijleren, mijn leergierigheid voeden. En of dit gelukt is het afgelopen jaar!


Webdesign


mockup-vdw.jpg

OK, je ziet er minder van verschijnen tegenwoordig. Maar dat wil niet zeggen dat ik er niet meer mee bezig ben. Integendeel! Ik ben er actiever mee bezig dan ooit. Het webdesign-stuk werd zo groot, dat ik besloot het een eigen identiteit te geven. Zo werd afgelopen jaar Fat Fish Webdesign geboren.

In december vorig jaar werd ik door Squarespace gecontacteerd om Authorized Trainer te worden voor hen. Een titel die in België slechts 2 mensen gekregen hebben. Squarespace had me geselecteerd op basis van mijn ‘uitmuntende portfolio’. Mijn Engels dan maar wat bijgeschaafd en conferencecalls met de US of A doen :-) Begin van dit jaar kwam daar nog de titel van Squarespace Expert bij. Als enige in België. Ok, meer titels vallen daar niet meer te rapen. Maar voor de titels doe ik het niet. Ik kom juist uit die wereld waar het duidelijk was dat, hoe chiquer de titel, hoe minder ambitie er achter de tafel zit. En dat wil ik zeker niet. Ik wil blijven groeien. Niet voor de titels, maar voor mezelf en mijn klanten.

Het blijft telkens opnieuw boeiend om de stielen te leren kennen van de klanten. En steeds opnieuw tracht ik een website voor hen te maken die uniek is en hun identiteit uitstraalt.



Fotografie

Hanne 1.jpg

Vorig jaar in maart werd ik gedwongen om voor een nieuwe start te gaan op gebied van fotografie. Een hele aanpassing, maar ondertussen geniet ik er van om op de nieuwe manier aan de slag te gaan.
Daarnaast ben ik nog gaan bijleren. Ik heb cursus mogen volgen bij de beste hondenfotografe ter wereld (I kid you not!). Volgende maand mag ik weer 2 dagen bij haar op bezoek om de kneepjes van het vak bij te schaven. Enorm boeiend en ik kijk er dan ook al enorm naar uit :-)

Ik heb afgelopen jaar een leuke balans gehad tussen foto-opdrachten on the road en bureauwerk. Terwijl ik duidelijk kan zien waar het kennis-plafond zit qua websites, zie ik bij de fotografie geen plafond. Klanten en collega’s zeggen wel eens dat de foto’s weer dik in orde zijn. Leuk, tevreden klanten. Maar zelf ben ik zelden tevreden met het resultaat. Hier is nog zoveel te leren en zoveel ruimte om te groeien. Ik kijk er dan ook naar uit om elk stapje hierin vooruit te komen. Alles van fotografie leren zal me niet lukken. Toch zeker niet in 1 leven. Maar ik heb er mijn plaats in gevonden en weet welke weg ik op wil.

Leven

Mijn leven samengevat? Ik voel me soms wat schuldig. Ik plan mijn dagen zoals ik wil. Ik kan elke dag uitslapen. Niet dat ik tot ‘s middags in bed lig. Ik ben geen lange slaper ;-). Verlof neem ik wanneer het me past. En het half brood op de plank waar ik in mijn blog van vorig jaar over sprak? Dat ligt er. Ik moet me dus nergens zorgen over maken. Het afgelopen jaar bleven de opdrachten binnenkomen.

Met Het Kollektief blijven we ook groeien. Begin dit jaar hebben we het team uitgebreid met een copywriter en daar gaat het zeker niet bij blijven. Met inspirerende mensen samenwerken. Geen druk, iedereen eigen baas en samen hetzelfde doel voor ogen hebben? Op deze manier wordt ik misschien wel 100 jaar :-)

Ik voel me schuldig tegenover mijn vroegere collega’s. Of tegenover al de mensen die hun uren gaan werken tegen hun zin. Ik kan voor de volle 100% leven en moet nooit iets tegen mijn zin doen. Sorry dat ik dat moet toegeven. 1 gouden tip: Leef! Yolo? Nee, dat klopt niet! We leven niet 1 keer. We leven elke dag. Sterven doen we maar 1 keer ;-)

Wie weet wat brengt volgend jaar. Ik kijk er alvast naar uit.

Stijn Matthé